دلهاى ارباب شوق شده . . . » . انجام : « للّه الحمد كه اين مراتب از تماشاى شكرفكارى روزگار بيرون نمىشود و بر گويندگان مدحت‌سرايان از . . . شناسانده گر نيست شوريده مغز * بنده شناساند ز دينار نغز هنر تابد از مردم گوهرى * چو نور از مه و تابش آرمسرى ؛ تمت » . گزارش متن : اين كتاب به اكبر شاه فرزند همايون شاه پيش‌كش شده است و در آداب ، عادات و احوال عجيب هنديها و تاريخ مفصل و سرگذشت روزگار جلال الدين محمد اكبر شاه « 1014 » نوشته شده است . گزارش نسخه : نوع خط : نستعليق زيبا * عنوانها و نشانيها : شنگرف * نوع كاغذ : شرقى * تعداد برگ : 241 * تعداد سطر : 13 * اندازهء متن كتاب : 15 * 5 / 16 سانتيمتر * اندازهء جلد : 21 * 4 / 12 سانتيمتر * نوع جلد : مشمعى قرمز ، عطف : مشمعى قهوه‌اى . ويژگيهاى نسخه : نسخه ترميم شده و تمام برگها مجدول به طلا و مشكى است . داراى مهر دايره‌اى در پايان نسخه است كه ناخوانا مىباشد . رطوبت ديده و در حاشيه تصحيح شده است . نك : الذريعه ، ج 2 ، ص 276 ، شمارهء 1122 ؛ فهرست نسخه‌هاى خطى كتابخانهء بزرگ مرعشى ره ، ج 14 ، ص 70 ، شمارهء 5283 . « شمارهء ثبت : 146 P - K » * 281 كفاية التعليم فى صناعة التنجيم ستاره‌شناسى ، فارسى از : محمد ، فرزند مسعود ، فرزند محمد زكى غزنوى بخارى مروزى . زنده در : 582 ق / 1186 م . آغاز : « سپاس و ستايش خداوندى را كه آفريدگار است بىممايل « 1 » حاجت و آفرين‌كار بدلايل و حجت بيآفريد آسمان و زمين را بدست قدرت اژدرى خود راست كرد آسمان و زمين را از نقطه عدم » .

--> ( 1 ) . در نسخه « ممايل » آمده امّا درست آن « محامل » است .